Wie ben ik?

Als puber vond ik fotografie helemaal niet belangrijk. ‘Leef in het moment’ was mijn leuze en dat moment wou ik ten volle beleven. Achteraf gezien heb ik daar spijt van, ik heb slechts een handvol foto’s van mijn tienerjaren. Ik had een onbezorgde jeugd maar heb nauwelijks tastbare herinneringen. Pas toen ik een aantal jaar studeerde, begon ik fun te zien in het documenteren van mijn eigen leven. Ik kocht een eenvoudige analoge compact camera en nam hem mee op mijn talrijke nachtelijke escapades en de festivals die ik afschuimde. Als muziekliefhebber hield ik wel van een feestje; dankzij mijn camera resten me nog heel wat zalige herinneringen aan die periode. Het zijn souvenirs van een levensfase die ik me zonder foto’s nog moeilijk voor de geest zou kunnen halen.

Toen ik mijn eerste job begon bij Test-Aankoop, werd ik pas echt gebeten door de fotografie microbe. Als marktonderzoeker foto/video was ik verantwoordelijk voor de selectie van te testen camera’s en kon ik me verdiepen in de markt van compact camera’s, bridges en spiegelreflexen. Ik kocht mijn eerste DSLR (Olympus E-410) en fotografeerde alles wat vast en los stond in mijn buurt.

Al snel botste ik op de beperkingen van mijn technische kennis en schreef ik me in voor de fotografiecursus in het volwassenenonderwijs. Daarnaast volgde ik een avondopleiding journalistiek bij SYNTRA omdat ik professioneel die richting uit wou. Uiteindelijk deed ik niet meteen iets met die opleidingen en rolde ik in een ambtenarenjob. Een grondige verbouwing en twee kleine kinderen eisten al mijn vrije tijd op, veel ruimte om te fotograferen en te feesten bleef er niet over.

portret
Tot ik in maart 2016 tegen een burn out aanliep. Zonder het zelf te beseffen was ik te ver van mijn pad afgeweken. Deze moeilijke periode deed me beseffen dat ik het anders moest aanpakken: terug de draad oppakken van muziek en fotografie. Begin 2018 trok ik mijn stoute schoenen aan en contacteerde ik Red Bull Elektropedia met een voorstel om een reeks samen te stellen over verdwenen platenwinkels en deze op foto vast te leggen. Eindelijk had ik het gevoel terug op het juiste spoor te zitten. Reportages maken over platenwinkels en portretten nemen van de mensen erachter zat me als gegoten. Daarnaast waagde ik me aan het fotograferen van concerten en feesten en mocht ik voor Red Bull Elektropedia op regelmatige basis Belgische artiesten portretteren, iets waar ik me helemaal kon in uitleven.

Deze levensfase heeft me geleerd dat het zo belangrijk is om te doen wat ik graag doe. Is dat niet het geval, dan wreekt dat zich vroeg of laat, ik heb het aan den lijve ondervonden. Ik trek dat principe door in mijn fotografie: ik ga je nooit vragen om dingen te doen of poses aan te nemen waar je je niet goed bij voelt. Als je niet relaxed bent tijdens de shoot, straalt dat van de foto’s af. Voor een optimaal resultaat ben je helemaal op je gemak, daar doe ik alles voor.

De voorbije jaren had ik het geluk om mijn werkterrein te mogen uitbreiden naar huwelijken, (bedrijfs)portretten en familiefotografie. Zelf heb ik intussen drie kinderen en ik zie hoe snel de tijd voorbij tikt. Ze groeien zo vlug op en ik heb schrik dat die mooie, waardevolle momenten die bij elke leeftijd horen verloren gaan. Elke levensfase heeft zijn eigen bijzonderheden. Ik vind het heerlijk om die dynamiek ook bij andere families vast te leggen, zowel in familieportretten als in die kleine, spontane momentjes tussendoor. Die combinatie maakt kinderfotografie en familiefotografie zo leuk.

Hetzelfde geldt voor huwelijksfotografie, portretfotografie en zelfs bedrijfsfotografie. Het zijn andere vormen van fotografie maar voor mij leunen ze dicht aan bij familiefotografie; het sociale aspect vormt de rode draad. Ik ben een sociaal beest, ik hou ervan om nieuwe mensen te ontmoeten, van gedachten te wisselen en me te laten inspireren. Of dat nu in een huwelijkscontext, familie of bedrijfsomgeving is. Daarnaast ben ik een gevoelsmens, ik vind het belangrijk dat iedereen rondom mij zich op zijn/haar gemak voelt. Daarom pas ik me aan aan jouw ritme. Dikwijls waarschuwen klanten me voor een fotoshoot dat ze  nooit mooi op een foto staan. Achteraf krijg ik dan te horen dat ze heel tevreden zijn en de foto’s weergeven wie ze echt zijn. Dat lukt enkel als ze helemaal relaxed zijn, door een veilige omgeving te creëren en goed te luisteren naar wat ze precies willen. Op voorhand luister ik naar hun verhaal, vraag ik welke wensen of speciale verwachtingen er zijn en speel ik daarop in, zonder te oordelen. Daardoor voelt de fotoshoot niet als een shoot aan maar als een gezellig samenzijn. Mijn belangrijkste opdracht is om de mensen blij te maken met mijn foto’s. Mag ik jou ook blij maken?

Ik haal energie uit:

Nieuwe mensen ontmoeten, nieuwe muziek ontdekken (check m'n blog), mijn 4 schatten (mijn vrouw en 3 kids), lekker eten en drinken, een goed concert/nachtje dansen, reizen.

Wat me energie kost:

arrogante mensen, te lang achter een computer zitten, technologie die niet doet wat ze belooft te doen, ééntonigheid.

Wil je op de hoogte blijven van de laatste nieuwtjes/tips? Of ben je geïnteresseerd in tijdelijke kortingen? Schrijf je hieronder in op de fOTOPIA nieuwsbrief! Geen schrik: je ontvangt maximum 1 mailtje per maand.

 
 

Mijn laatste blogberichten:

Deze website eet koekjes. Door verder te surfen op deze site, ga je akkoord met het gebruik van deze cookies.